63
خيس و خسته به خانه بيا
نمی خواهم شاعر باشی
باران باش ...
هنوز هم براي من خوشبختي مي شه ، آن كلبه چوبي وسط يك جنگل ؛ بنشيني بغل
يك شومينه كـه آرام مي سوزد ، و به قطــره هاي باراني كــه بـه شيشه مي خورند
و آرام مي لغزند و سقوط مي كنند نگاه كني ...
...
بعدشم به اين نتيجه مي رسي كه :
عاشق تمام روزهاي باراني ام !
يک خيابان خلوت و بی انتها
تنها
زير باران
بدون چتر ...

<< Home