183-13
كاش اين خداي خوب يه كليد undo هم براي اين زندگي مي گذاشت ...
Wednesday, June 21, 2006
|Tuesday, January 24, 2006
|Thursday, January 05, 2006
|Monday, October 31, 2005
179
دوستهاي قديمي
فرصتهاي از دست رفته
خاطراتي كه حالا ديگر زير غبارها مدفون شده اند
و من !
مني كه دور شده ام ...
خيلي دور ...
Wednesday, October 19, 2005
178
There is no one You can trust in the world.......دل و چشم و دست ما دشمن مان ، اگه نه خنجر دوست ؛ كه تو تاريكي به پشتت مي شينه ، سنتي ديرينه !!
Tuesday, October 11, 2005
177
هي كه چقدر بي قراري مي كند اين كوچه
چه بي قراري مي كند اين بغض
چه بي قراري مي كند اين دل
تمام اين سال و ماه انگار منتظر آمدن كسي باشند و ...
نيامدن !
چه بي قراري مي كند اين كوچه
تمام اين روزها پنجره ها در انتظار باران خميازه مي كشيدند و باز
فردا !
همين ديروز كفشهايم خودشان راه افتاده بودند سمت اول كوچه ، سراغ آمدنت را بگيرند ؛
من هم پاپرهنه در خيابان به دنبالشان مي دويدم ، از آنها خواستم كه اينقدر سر به هوا نباشند ،
گفتمشان كه تو نمي آيي ! بايد كمي صبوري كنند ؛
با هم باز مي گشتيم سمت خانه ؛
درست نمي دانم ،
اما انگار پاييز آمده بود ؛
انگار آسمان هم باريده باشد ، زمين خيس ِ خيس بود ...
ما آرام ، آرام آمديم سمت همان ياسهاي آشفته ... اما انگار ياسي نبوده باشد ؛
انگار آسمان باريده باشد ؛
زمين خيس ِ خيس بود ؛
انگار پاييز آمده باشد .
و ما باز مي گشتيم ؛
بي هيچ نشاني از جاي پايي ...
Tuesday, October 04, 2005
|Thursday, September 29, 2005
175
من هنوز زنده ام
همین حوالی نزدیک باران نفس می کشم
و دلتنگیم را می نشانم بر چشمانم
شاید روزی دورباره ...
بازگشتم !
Sunday, September 04, 2005
174
ما اشتباه مي كنيم
كه از چراغ ، انتظار شكستن داريم
شب ... سرانجام خودش مي شكند .
ما اشتباه مي كنيم
ما اشتباه مي كنيم
ما ا ش ت ب ا ه مي كنيم
...
تو اشتباه مي كني
تو ...!!!
Thursday, September 01, 2005
|Tuesday, August 30, 2005
172
هوم !
دلم مي خواد من كه دارم دور مي شم ، واستي و دور شدنم رو نگاه كني !
اينقدر نگاه كني تا بشم قد ِ يه نقطه !
بعدشم گم بشم تو دور دورا ... اينقدر دور كه ديگه نبينيم !
بعد وقتي دارم آروم آروم تبديل مي شم به يه نقطه ، يواش يواش گريه كنم
اشكام قد ِ يه نقطه باشن و كم كم بشن يه دريا
تو هم اصلا روحت خبر دار نشه كه چقدر ...
Sunday, August 28, 2005
171
نشسته ام اينجا آهنگهايي گوش مي دهم كه خيلي هايشان طعم درد را مي آورد زير دندانهاي نفرتم مي جود ...
شايد بشود گفت نه واقعا دلتنگم ، نه واقعا تنها
تنها گاهي دلم بي قراري مي كند .
Wednesday, August 24, 2005
170
براي ساعت زنگدار طبيب - كه مدام عقب مي ماند - دنبال دوا مي گردم ... شايد اينبار سر وقت ! ياد بيمار تبدارش بيفتد ...
Sunday, August 21, 2005
|Friday, August 19, 2005
168
...
صبح ها شكلي از رفتنيم
عصر ها خستگاني كه باز مي آيند :
رؤيا باخته ، بي اميد ، اندكي معترض !
خسته ام ؛ خسته !
خسته ايي كه يادش رفته برگرده ...
خسته ايي كه اينجا ،
اين گوشه دنيا تنها مونده ،
خسته ايي كه سردش ِ
خسته ايي كه تب داره ...
خسته ايي كه يه كوچولو مي ترسه
خسته ايي كه يه گنده دلش تنگ شده ...
خسته ايي ...
رؤيا باخته ؛
بي اميد ؛
اندكي معترض
...
Wednesday, August 17, 2005
|Monday, August 15, 2005
|Saturday, August 13, 2005
165
من اينجا دارد خوابم مي برد
نگاه كن !
انتظار پوچم به انتهايش رسيد و حالا
قرار است كابوس ببينم
فرياد بزن
فرياد
نگذار
كابوس !
من از اين كابوس ها مي ترسم
كمكم كن !
نگذار ...
من دارد خوابم ميبرد ...
Thursday, August 11, 2005
164
اين را بفهم
براي من اينجا ماندن سخت شده ،
من شباهت و تفاوت اين ها را نمي فهمم
من فاصله ام تا قهرمانم را با اشك پر كرده ام
و نمي توانم شباهتم را در يابم با اين نوشته ها
با اين كاغذهايي كه زير دستم خيس مي شوند
اين را بفهم
اينجا زندگي سخت شده
انگار ديوي ست اين حوالي
ترسم برداشته است
نمي توانم درست راه بروم ، درست حرف بزنم ، درست زندگي كنم
اين را بفهم !
من از ياد برده ام ، از ياد برده ام ، خودم را و اينكه پيش از اين چگونه نفس مي كشيدم
بي آنكه از يادت برده باشم ...
Monday, August 08, 2005
163
وقتي كه زندگي من هيچ چيز نبود ،
هيچ چيز
به جز تيك تاك ساعت ديواري
باطري ساعت ديواري تمام شد
و براي هميشه !
در هشت و چهل و پنج دقيقه متوقف شد .
Saturday, August 06, 2005
162
ماه هم آمده بود نزديك زمين
فايده ايي نداشت
درست حس مي كردم همه چيز از دست رفته
و فرصتي هم براي جبران باقي نيست
خيلي گريه كردم
بي فايده
ماه هم آمد سرك كشيد
نتوانست كاري كند
خسته شد
رفت پي كار خودش
دورغكي نور پاشيد ...
Friday, August 05, 2005
161
بيشتر از اين حرفا ناراحت 185 صفحه اي ام كه الكي پرينت گرفتم ،
بعدشم يكمي خسته ام ؛
.
دلم يك خيابون دراز مي خواد ،
خلوت ؛
با يك قلوه سنگ ،
كه بزنم زيرش ، بره يكم جلوتر وايسته ؛
برسم بهش دوباره ...
...
اونقدر با هم بريم تا برسيم به ،
به ،
به ...
بدون هيچ شتابي ،
ولي برسيم ...
فقط برسيم !
Tuesday, August 02, 2005
160
اون بيرون داره باد مياد ،
اون بيرون گاهي بارون مي آد ،
اون بيرون شلوغ ِ ، خيلي شلوغ ؛
اينجا يه دختره هست كه خيلي خسته ست ؛
اينجا يه دختره هست كه گاهي دلش خيلي تنگ مي شه ؛
اينجا يه دختره هست كه از فرط دلتنگي دلش گرفته ؛
اينجا يه دختره هست كه بدون هيچ قصدِ بدي ، مدام كاراي بد مي كنه ؛
اينجا يه دختره هست كه ...
هه !
Friday, July 29, 2005
|Wednesday, July 27, 2005
|Monday, July 25, 2005
|Saturday, July 23, 2005
|Thursday, July 21, 2005
155
يه شب حالت بده ،
خيلي بد ؛
داري به زمان و زمين بد و بيراه مي گي ...
خسته شدي ، خيلي خسته
حس مي كني توموم شدي
آروم
كم كم
مي گي چرا چند وقته هيچي درست نمي شه ؟!
مي گي چرا بايد كارات اينقدر گره بخوره ؟!
مي گي كاش بميري راحت شي !
حتي سر خدا داد مي زني چرا ؟؟؟؟؟؟؟!!!!
فكر مي كني صداتو نشنيده ؛
فكر مي كني اشكاتو نديده !
فكر مي كني داره كم كم يادش مي ره ،
داره كم كم همه چي رو فراموش مي كنه !
بغض مي كني ،
نمي خواي اين شب تموم بشه ،
نمي خواي فرداي نكبتي بياد ،
نمي خواي بفهمي اوضا خرابتر از اوني بوده كه فكر مي كردي ...
اما آخرش كه چي !؟!
صبح از راه مي رسه ؛
تو آينه يه نگاه به خودت مي ندازي ،
نفس عميق مي كشي ،
مي گي همه چي درست مي شه ، همه چي ...
با خودت فكر مي كني كه همين ديشب خدا بغلم كرد ، تو بغلش تا خود صبح خوابيدم ؛
منو اينقده دوست داشته كه ...
مي رسي سر اين خط :
لطف آنچه تو انديشي
حكم آنچه تو فرمايي
فكر مي كني ، فكر مي كني ... فكر ...
قاطي فكرات مي شي ،
تو بغل بزرگ خداي بزرگِ خودت گم مي شي
دلت يه چيزي مي خواد كه نمي دوني ؛
دلت يه چيزي مي خواد كه نمي شنوي ؛
بعد از آسمون شروع مي كنه به باريدن ،
نم نم ؛
آروم ؛
خيس مي شي ،
اما نه خيس ِ خيس ،
مي دوني !
داري شروع مي شي ...
آروم ،
كم كم .
...
Wednesday, July 20, 2005
|Tuesday, July 19, 2005
152
بازم فقط خداي خوبِ دقيقه نودِ خودم ...
فقط ِ فقط ِ فقط !
خداي
خوب ِ
دقيقه
نود ِ
خودم !
پ.ن. گفتا تو بندگي كن ، كاو بنده پرور آيد ...
Monday, July 18, 2005
|Saturday, July 16, 2005
|Friday, July 15, 2005
|148
رهگذري بيكار
با نوك خنجرش
نامش را بر ديواره ي متروكه ي قلبم
حك كرده است ...
نمي داني كه جاي هر حرفش چقدر درد دارد ...
Thursday, July 14, 2005
147
هميشه يا مجالي نيست ،
يا اگر هم باشد جايي براي گفتن نيست ؛
يادم باشد بگويم كه چقدر شنيدن صداي آب آرامم مي كند
يادم باشد بگويم كه از بنفش خوشم نمي آيد
يادم باشد بگويم كه شبها را چقدر دوست دارم
يادم باشد بگويم كه هنوز هم سالهاست عينكم را جايي جا مي گذارم ،
كه به ياد نمي آورم ...
بگويم براي ساعتي كه در هشت و چهل و پنج دقيقه جان مي كَند ،
چقدر غصه خورده بودم ...
بگويم براي تمام عشق هايي كه اشتباه نوشته بودم ،
چقدر گريسته بودم .
بشمار !
هزار و صد و سي پنج صفحه ي ديگر
تا انتهاي اين دلتنگي مانده است ...
Monday, July 11, 2005
|Sunday, July 10, 2005
143
نتايجم با واقعيت نمي خونه ، منگ شدم ؛ دلم مي خواد بخوابم ؛ بدون اينكه فكر كنم باز بيدار شدني در كار باشه ...
Saturday, July 09, 2005
142
اصلا دوست دارم همين الان ، از سوراخ كليد ، يه عالمه نور بياد تو اتاق
اصلا دوست دارم همين الان ، در اتاق باز شه ، اينقده نور بياد تو كه نتونم نگاه كنم ،
چشامو بزور باز نگه دارم و وقتي تونستم ببينم ، ببينم كه ...
كه ...
اصلا دوست دارم همين الان ، بارون بباره ... بارون ، بارون ، بارون ...
يه كوچولو ، ممكنه برا دل من خوب باشه ...
Friday, July 08, 2005
|Thursday, July 07, 2005
|Wednesday, July 06, 2005
|Tuesday, July 05, 2005
|Monday, July 04, 2005
|Sunday, July 03, 2005
136
براي گذشتن ،
براي پر كردن اين فاصله ها ؛
خيلي كم شدم ، خيلي
شايد هم كم بودم ... نمي دونم !
درست يه جايي كه انتظارش رو نداري همه چي خراب مي شه ،
تموم شدم ، تموم ....
درست وقتي داره خوابت عميق مي شه ، تو خواب از يه دره پرت مي شي پايين ...
و تا خود صبح تمام سلولهاي تنت مي لرزه ، از ترس ، نه ترس از مرگ ، ترس از يه چيزي شبيه ...
شبيه هموني كه اتفاق افتاد !
انگار يكي از پشت هلت بده ، تو راهي جز پرت شدن نداري !
ناگزيري و پرت مي شي ...
شبيه هموني كه اتفاق افتاد ...
تموم شدم ،
ت
م
و
م
...
مي دانم سبزه ايي را بكنم ،
خواهم مرد .
Saturday, July 02, 2005
134
بعد از ظهر
گرما
خستگي
دلتنگي
كوچه
خلوت
آفتاب
تنهايي
راه
نرسيدن
آفتاب
گرما
خستگي
غروب
نسيم
خستگي
خيابون
شلوغي
تنهايي
تنهايي
تنهايي
...
ت
ن
ه
ا
ي
ي
Friday, July 01, 2005
133
دلخوشي من اونجاست
اونجا ،
وسط اون تاريكي ها
نمي تونم بيبينمش
فقط مي دونم كه اونجاست
هيچوقت نشد ببينمش
و هميشه مي دونستم كه اونجاست
اونجا ،
وسط اون تاريكي ها ...
Wednesday, June 29, 2005
|Tuesday, June 28, 2005
131
,I ' m no body?!Who are you ,If you are nobody Like me.Then we are tow,Don’t tell anyone
.They would banish us
.How boring it is to be somebody ......I'm no body
پ.ن.
دلم عجيــــب گرفته ...
Monday, June 27, 2005
130
آه اي محبوب من !
اكنون سه روز تمام است كه تو را دوست مي دارم ؛
و اگر هوا مساعد باشد ،
تا سه روز ديگر هم
دوست خواهم داشت .
129
ايشون
شما
شماي دوست داشتني
تو
توي آشنا
توي مهربون
توي خوب
توي هميشگي
تو
توي قديمي اما دوست داشتني
توي قديمي
تو
توي تنها
توي كهنه
توي بدرد نخور
توي غريبه
تو
او
او
اون
..
.
.
.
Sunday, June 26, 2005
128
من دارم تموم مي شم ...
يواش يواش ،
يه روز مي ياي مي بيني آدم توي لباسم هم ديگه نيست ،
اونم تموم شده ...
عجيبم ؛
عجيب تنها ؛
عجيب غمگين ...
127
قرار ما هم " تا آخر دنيا " بود .
اما نمي دانم كه !
نيمه ي راه مرا قيچي كرد ...
پرت شدم ،
متلاشي شدم ،
تكه تكه شدم ،
و ديگر چيزي به ياد نياوردم .
Saturday, June 25, 2005
126
من تنها موند ،
من فراموش شد ،
افتاد وسط يه بيابون ،
آدمها پا گذاشتن رو قلبش ،
من شكست ،
شكست ،
شكست ،
شكست ،
ش ...
ك ...
س ...
ت ...
من دلش گرفته ،
من خسته اس ،
من خوب نيست ،
من نمي تونه ،
من نمي دونه ،
من غصه داره ،
من گريه داره ،
من گريه داره ،
من گريه داره ؛
من گريه دارم ،
من گريه كردم ...
Friday, June 24, 2005
|Thursday, June 23, 2005
|Wednesday, June 22, 2005
|122
دچار شدم ...
پيشتر از آنكه فكر كني دچار شدم ...
و فكر كن چه تنهاست اگر كه ماهي كوچك ،
دچار آبي بيكران دريا باشد .
دچار يعني
عاشق ...
Tuesday, June 21, 2005
| |Sunday, June 19, 2005
|
Saturday, June 18, 2005
118
من سخت و سنگين راه مي روم ؛
اينجا ،
در كوره راهي كه از بياباني گرم و سوزان مي گذرد ،
سخت تشنه ام ...
ظاهرا شكست خورديم ...
Thursday, June 16, 2005
|Sunday, June 12, 2005
116
...
مي داني دوست من ، زخم ديرين التيام يافته ولي گاه جاي آن زخم ، مرا عذاب مي دهد .
ناشناس در اين آدرس
Saturday, June 11, 2005
|Friday, June 10, 2005
|Wednesday, June 08, 2005
|Tuesday, June 07, 2005
112
من تصوير تو را در چشمانم گم كرده ام ...
اين روز ، اين روزها ، اين عمر ؛
مي گذرد ...I am that warm voice in the cold windThat whispersAnd if you listenYou'll hear me call across the sky.As long as I still can reach outAnd touch youThat I will never die .Remember I'll never leave youIf you will onlyRemember me. Remember I will still be hereAs long as you hold meIn your memory.RememberWhen your dreams have endedTime can be transcendedI live foreverRemember meRemember meRemember me
Sunday, June 05, 2005
111
وقتي كـه من بـاخته باشم ،
وقتي كه از ياد رفته باشم ،
وقتي كه سوخته باشم ،
زوزه هاي سگي بيمار ؛
كه زندگي ام را دريده است ؛
باشد يا نباشد ؛
تفاوتي نخواهد كرد .
اينجا آفتاب مي تابد ؛
اما هوا سرد است .
Friday, June 03, 2005
| |Tuesday, May 31, 2005
108
من حتي شده رو به آفتاب راه بروم ، سايه ام پيش رويم باشد ...
چه مي گويي رفيق جان ؟!
پ.ن .
ديوانگان ديوانه باش ، تا غم تو عاقلان خورند ...
Sunday, May 29, 2005
|Friday, May 27, 2005
106
به ليلا
حرفهاي آن روزت را قاب گرفته ام ؛ زده ام به ديوار ذهنم ... افكارم مدام با حرفهايت معاشقه مي كنند ... زيستن مي آفريند ... مي داني ؟!
Wednesday, May 25, 2005
105
شــــايد ، يـــــه روزي ، يــــه وقتــــــي ، يـــــه جــــــــايي ، يـــــــه كـــــــسي ، يـــــــــه كـــــــــــــــاري ، يـــــــه چيـــــــــزي ، يـــــــه جــــــــوري ...
شــــايد
شــــــايد
شــــــــايد
...
Tuesday, May 24, 2005
104
اين روزها درست نمي دانم كه كجايم ؛
امروزها نمي دانم كه چگونه مي گذرند ؛
مدام مي روم در باغچه براي پروانه ها دانه مي پاشم ،
پروانه ها هم مرا از ياد برده اند ،
آنقدر نيامدند كه تمام دانه ها در خاك جوانه زدند ،
پروانه ها يادشان رفته
كسي
جايي
چشم براهشان است .
جوانه ها سر بر آسمان بر ميدارند ،
من در خاك بخواب خواهم رفت ؛
پروانه ها مرا به ياد نخواهند آورد .
پ.ن.
... و هيچوقت به اين فكر نخواهم كرد كه پروانه ام را با گنجشكها عوضي گرفته باشم
...
Sunday, May 22, 2005
103
بادها دروغي مي وزند ، بادهاي دروغ مي وزند ... آنقدر كه بايد ياد بگيري از آدمها - شايد تمامشان - متنفر باشي ، بعد هم وصيت مي كني روي سنگ قبرم بنويسيد :
ديگر نشاني از قدمهايم را
نخواهي ديد بر خاك ؛
در گذرم از خاكها ،
بادها در بادها وزيد .
پ.ن
و بعد از تمام بايد ها شانه خالي كردن ها ...
و بعد تمام شايد ها را فراموش كردن ها ...
و بعد شاگرد آخر كلاس بودن و ياد نگرفتن ها ...
و بعد شايد! شايد! شايد!! ساده تر مردن ها ...
Friday, May 20, 2005
102
من به عدالت خدايتان شك دارم ...
مرا ديگر گونه خدايي مي بايست
شايسته ي آفرينه يي كه
نواله ي ناگزير را
گردن كج نمي كند .
Thursday, May 19, 2005
|Wednesday, May 18, 2005
100
چنگ به دامنش زدم
عشوه نمود و بست در
سنگ چو بر درش زدم
شيشه ي پنجره ي خانه شان ،
شكست ؛
پدرش ،
مرا سپرد به تركه هاي گيلاس .
Tuesday, May 17, 2005
|Sunday, May 15, 2005
98
گاهي حرفي براي نگفتن ، چيزي براي پنهان كردن ...
گاهي فريادي براي بر آوردن ، گريباني براي دريدن ...
Saturday, May 14, 2005
|Thursday, May 12, 2005
|Tuesday, May 10, 2005
95
... رفتم
پ.ن. نشاني من همان خانه ايي كه ياسهاي آشفته بر ديوارش از دور سلامت مي كنند ؛ از هجوم سفيد و زرد ياسها كه بگذري ، شك ندارم كه ديوانه خواهي
... شد
93
تمام زندگيم را بازي با همين لغتهاي بيهوده نقش زد ... آنقدر با بيهودگي اين كلمات ساده ، بازي كردم و چرخاندمشان كه براي انتقام همان كردند كه توي اين بازي ها مي نوشتم ... بدجوري انتقام گرفتند ... حالا هم من رنگ همان خاكستري تمام داستانهاي نانوشته ام شده ام ... حالا خيلي ساده اول بازي مي كنمشان و اگر نمُرده باشم خواهم نوشتشان .
Monday, May 09, 2005
92
يك روز ... دو روز ... سه روز ... همينطور مي گذرند ... يك روز ِ ديگه ... دو روز ِ ديگه ... بعد اونوقت خداي خوب مي شينه سر فرصت تصميم مي گيره كه فرصت خوبي براي مُردن هست يا كه نه ...
پ.ن. رفتني ام ...
91
از من رمقي به سعي ساقي ماندست
وز صحبت خـلق بي وفــايي ماندست
از بــاده دوشيــــن قــدحي بيش نمـاند
از عمــر ندانم كـه چــه بـاقي ماندست
...
از عمــر ندانم كـه چــه بـاقي ماندست
Sunday, May 08, 2005
| | | |Saturday, May 07, 2005
|Friday, May 06, 2005
83
راستش حالا روزهاي زيادي گذشته است ... هفته ها و ماههاي زيادي ...
حالا چندي ست كه من نامم را مي دانم و تازه آموخته ام روي پاهايم بايستم ...
... عين كودكي كه سر دنيا آمدن ، استخوان جمجمعه اش متلاشي شده باشد ... انگار من هم ايستاده بودم به پاره هاي مغزم كه ريخته روي زمين نگاه مي كردم ... درست يادم نمي آيد كه چه شده بود ... انگار روي لبه ايستاده باشم ... انگار پرت شده باشم پايين ... مي دانم كه نمي خواستم بيافتم ... نمي خواستم كه خودم را پرت كنم ... اينبار انگار سايه ام بود ... من ايستاده بودم خورشيد را نگاه مي كردم ... نمي دانم چه شد ... انگار سايه ام بي احتياطي كرد ... انگار او هم نمي خواست من بيفتم ... دستش را آورد كه مرا نجات دهد ... از من مي گذشت ... نيست كه از جنس هواي رؤياهايم بود ... من هم يادش نداده بودم كه دردها را لمس كند ... نيست كه من شكل درد شده ام ... ذره ذره تجسم درد شده ام ... و تمام بودنم رنگ درد گرفته است ... بيچاره سايه ام ! حالا هر شب كابوس مغز متلاشي شده ام را مي بيند ... حالا بي هويت است بي من ... مدام مي رود به آفتاب التماس مي كند آخرين تيغه اش جانش را تكه تكه كند ... آفتاب هم هر بار او را تبرئه مي كند ... حالا نزديك من كه مي شود ، من در او گم مي شوم ... من كوتاهتر از آنم كه او آن من باشد ...
من تازه آموخته ام كه روي پاهايم بايستم و چندي ست نامم را مي دانم و با اين سايه بيگانه ام ... بيگانه ؛ به اندازه تك تك ثانيه و دقيقه ها يي كه گذشته است ... بيگانه ام .
Friday, April 29, 2005
| |Wednesday, April 27, 2005
80
تمرين مي كنم كه احساسم را بر پايه منطق رياضيات ، كم كنم !
مصلحت ها را جمع زنم ...
آدمها را تقسيم كنم ...
تمام ِ ارزش ها را در صفر ضرب كنم .
Saturday, April 23, 2005
|Friday, April 22, 2005
78
all this time I can't believe I couldn't seekept in the dark but you were there in front of meI’ve been sleeping a thousand years it seemsgot to open my eyes to everythingwithout a thought without a voice without a souldon't let me die herethere must be something morebring me to life
bring me to life
Thursday, April 14, 2005
|Sunday, April 10, 2005
|Thursday, April 07, 2005
| | |Tuesday, April 05, 2005
70
روزهاي باراني فروردين را دوست مي دارم ،
شايد چون در يكي از روزهاي فروردين ، زير بارن - بدون چتر - بدنيا آمده ام ...
68
عبور ثانيه ها
حجم مي گيرد ،
ورم مي كند
لمس مي شود ؛
وزن مي گيرد ،
سنگين مي شود
سنگيني مي كند ؛
...
خسته ام ،
خسته ...
Saturday, April 02, 2005
66
ديشب مُچ ماه رو گرفتم ؛
وقتي كه داشت دور از چشم خورشيد ، ستاره ها رو ديد مي زد ؛
حالا كلي مهتاب دارم ، واسه اينكه ببخشم به مهربوني چشات !
سکوت
Sunday, March 13, 2005
63
خيس و خسته به خانه بيا
نمی خواهم شاعر باشی
باران باش ...
هنوز هم براي من خوشبختي مي شه ، آن كلبه چوبي وسط يك جنگل ؛ بنشيني بغل
يك شومينه كـه آرام مي سوزد ، و به قطــره هاي باراني كــه بـه شيشه مي خورند
و آرام مي لغزند و سقوط مي كنند نگاه كني ...
...
بعدشم به اين نتيجه مي رسي كه :
عاشق تمام روزهاي باراني ام !
يک خيابان خلوت و بی انتها
تنها
زير باران
بدون چتر ...
Friday, March 04, 2005
62
امشب همه ي آسمان مال من !
مي شود آيا ؟!
قول مي دهم آنرا برگردانم !
مي خواهم با چشمانش بگريم ؛
زمينم خشكيده است ،
قطره ايي شايد !
Monday, February 28, 2005
61
به اندازه همون روز اول آشفته ام ...
نتيجه گيري كلي:
عين يه ظرف گنده آب مي مونه كه گذاشتي كم كم همه ناخالصي هاش ته نشين بشه ؛ بعد يهو بر داري با يه ملاقه گنده همش بزني ...
Friday, February 25, 2005
60
ايـــــنقدر گِـــلو شــو فشــار مي دي تــا خفـــه شـــه ؛
بعدهم مي شيني بالا سر جنــازه اش گريه مي كني ...
Thursday, February 24, 2005
|Tuesday, February 22, 2005
57
جايي شبيه همين هيچ جا هاي خودمان
وقتي شبيه همين هيچ وقت هاي خودمان
چيزي شبيه همين ها ... دلم بدجوري هوايش را كرده ...
Monday, February 21, 2005
|Sunday, February 20, 2005
55
...
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
ندانم چوني ؟
...
..
.
چوني ؟
54
دلم يك جايي مي خواد شبيه همان جايي كه
شاهزاده قصه ؛
هميشه !
دختر فقير و مي خواست ...
نمي دونم چرا امشب اينقدر دلم ...
Saturday, February 19, 2005
|Friday, February 18, 2005
52
تقدير :
اين روزها زيادي گيج مي زنم ...
همين ديروز ، بعد كه فقط دستم شكست ، فهميدم قرار بوده كه بميرم ؛ حالا ديگر
همه چي به حالت سكــون در آمده است ؛ از آن لحظــه بـه بعدم را كسي ننوشته
است ؛ بي سرنوشت شده ام .
كسي مي تواند براي مُرده ايي كه نَمُرده كاري كند ؟!
Thursday, February 17, 2005
|Thursday, January 13, 2005
|Wednesday, January 12, 2005
|Tuesday, January 11, 2005
|Monday, January 10, 2005
|Sunday, January 09, 2005
|Saturday, January 08, 2005
|Friday, January 07, 2005
|Thursday, January 06, 2005
|Wednesday, January 05, 2005
|Sunday, January 02, 2005
40
ري را ... ري را
دارد هوا كه بخواند
در اين شب سيا
او نيست با خودش
او رفته يا صدايش
خواندن نمي تواند ...
Saturday, January 01, 2005
39
يكي رفت
يكي اومد
يكي فراموش شد
يه چيزي فراموش شد
يه چيزي شكست
يكي رفت
يه چيزي فراموش شد
يه چيزي شكست ...
شايد ديگه هيچي نيست ... هيچي !
فلك را عـادت ديــرينه اين است
كه با آزادگان دائم به كين است
Thursday, December 16, 2004
38
شب که می آيد ؛ من می روم تا به ستاره ها بگويم ...
< برای همه شان اعتراف خواهم کرد ! >
شادي تو بي رحم است و بزرگوار
نفس ات در دست هاي خالي ي من ترانه و سبزي است
من بر مي خيزم !
چراغي در دست ، چراغي در دل ام .
زنگار روحم را صيقلي مي زنم .
آينه اي برابر ِ آينه ات مي گذارم
تا
" با تو "
ابديتي بسازم
شاملو
پ.ن.
... مي ترسم
حالا معلوم نيست سر رؤياهام چي بياد
مي ترسم كه اين گوشه دلم همشون بگندن و ....
مي ترسم
من براي تمام رؤياهام نگرانم
حتي بيشتر از خودم
حتي بيشتر از تو
حالا سر رؤياهاي بيچاره من چي مي ياد
وقتي كه من از خيلي چيزا مطمئنم و ...
ببين
خودم نه
رؤياهاي بيچاره ام ...
حيف ِكه همشون پاره پاره توي هوا معلق بمونن
رؤياهاي بيچاره ام ...
حيف ِكه گوشه دلم با تمام غصه هام منفجر بشن
مي ترسم ...
من به خاطر تمام رؤياهاي بيچاره ام گريه مي كنم
نگاه كن
با من بمان !
Sunday, December 12, 2004
|Tuesday, December 07, 2004
36
مي خور ! كه شيخ و حافظ و مفتي و محتسب
چون نيــــــــك بنگري همه ! تـــــزوير مي كنند
*******
پنج عصر
غروب آسمان دانشگاه پر از كلاغ ؛
ما " دوان " از زير درختها مي گذريم ،
مبادا كلاغها بر سرمان بر...نند !
Friday, December 03, 2004
35
حالا كه دختر كوچولوي من غصه هاشو پهن كرده تو آفتاب ،
هوا ابري شده ؛
واسه همونه كه دختر كوچـولوي من هنوز گـــريه داره ... .
Wednesday, December 01, 2004
34
مي گم مرده بودم
مي گم كه چه آرامشي داشت
مي گم كاش هيچوقت اون تلفن لعنتي زنگ نمي زد
مي گم كاش بيدار نمي شدم
و مي خندي !
مي گم پاكُنه يادت هست ؟!
مي گم من بلد نبودم ازش استفاده كنم ؛
مي گم عوضي خودمو پاك كردم ...
و مي خندي !
مي گم آخرين روز هميشه بدترين روزه
مي گم من دارم به آخرين روز نزديك مي شم انگار
مي گم بهتره فكر كنم آخرين روز خيلي وقته گذشته ...
و مي خندي !
مي گم دلم واسه خيلي چيزا تنگ شده
مي گم دلم واسه خيلي حرفا تنگ شده
مي گم دلم براي شبايي كه تا صبح گريه مي كردم تنگ شده
مي گم سنگ شدم
مي گم نيگا ؛ سنگ شدم
و مي خندي !
مي گم خسته ام
مي گم نمي خوام كه بشنوم من اشتباه مي كردم
مي گم مي دونم كه مي شنوم
مي گم مطمئنم
و می خندی !
مي گم ...
مي گم اما ، اما بازم كسي چه مي دونه ، شايد ... شايد !
اينبار منم که مي خندم
و ديگه نمي خندي !
مي گم وقتي به آخرين بن بست رسيدم خبرت مي كنم ..
و نمي خندي !
....
مي گم خبرت كنم ؟!
و نمي خندي !
...
و نمي خندم ...
Wednesday, November 24, 2004
|Monday, November 15, 2004
32
نگاه !
يك ثانيه ديگر هم گذشت
يعني اينكه زمان مي گذرد
يعني كه شايد به اندازه كافي اين زمان گذشته باشد
اما امروز هم مثل تمام آن روزهايي ست كه قرار بود زمان بگذرد ...
Thursday, November 11, 2004
31
من از اينجا خواهم رفت ؛
پروانه ايي كه با شب مي رفت ،
اين فال را براي دلم ديده است ...
....
من خيلي وقت است كه با شب مي روم ؛ مي روم آنطرفِ دنيا،رؤياي تو را ببينم ...
Wednesday, October 27, 2004
|Friday, October 22, 2004
|Thursday, October 14, 2004
28
◊وقتي حواست نيست زيباتريني
وقتي حواست هست تنها زيبايي
حالا حواست هست ؟
شبهاي روشن
◊ با دل ما هم نساختي ... نساختي !!
Friday, October 01, 2004
27
سلام غريبه !
ياد آشنايي هامون بخير ...
****
پرنده پرواز نمي دانست
قفس را گشودم
و او در وحشت آسمان گم شد...
پرنده پرواز نمي داند
پرنده تنها مانده است
" اسير قفس را چه به وسوسه پرواز ؟"
پرنده پرواز نمي دانست
آسمان وحشي شد
پرنده در وحشت آسمان گم شد
پرنده باز نمي گردد
پرنده پرواز نمي داند
پرنده تنها مانده است
قفس خالي ست ....
Sunday, September 19, 2004
26
كسي نخواست بداند
تا نپرسد چرا
كسي نيامد تا كسي نرود
كسي نگفت
تا كسي نشنود...
اما باز هم دلم خوش است
كسي بود كه
نخواهد
نداند
نپرسد
نيايد
نرود
نگويد
و نشنود !
-------
من ترا بفراموشي سپرده ام
تو مرا بفراموشي سپرده ايي
اكنون چه كسي به ياد ماست ؟
پ .ن . راستی ری را يعنی سفر ...
Wednesday, September 15, 2004
25
در سفر قدر خانه ام را مي دانم
در خانه ام تنهايم
***
موقتي بودن "همه" به وحشتم مي اندازد
و شتابي احمقانه شايد
و "همه" به پايان ميرسد ، شايد
جايي همين نزديكي ، شايد!
و به همين سادگي ، شايد ...
و تمام ؛ شايد !
Saturday, September 11, 2004
24
شـــب بود !
ستـاره بود !
مــــــاه بود !
شب بود
ستاره ام كو ؟
شب بود
ستاره ام مرد !
***
پ . ن . اول اينكه : حالا كه خيال پلو اِ ، بذار چـــــــــرب باشه !
آخر اينكه : ما رفتيم ...
Saturday, September 04, 2004
|Thursday, August 26, 2004
22
1- زندگي سر رفته
حوصله من ته گرفته
2- آسمان نيلگون
دير تر ، كمي دور تر
فردا سياه
امروز بنفش
من خاكستري بودم .
دير تر ، كمي دور تر
فردا آبي
امروز سفيد
و من سبز خواهم بود .
- يه چيزي اين وسط هميشه بي رنگه ! -
3- *زندگي سرْ درد (!) دارد
زندگي سر ِدرد (!) دارد
زندگي سر ِترس (؟) دارد .
- منم سر درد دارم -
4- روز اول گذشت
- يادم نيست –
روز دوم گذشت
- مثل تمام عصرهاي خالي بي حوصلگي -
روز سوم گذشت
- در كرشمه هاي روزي آفتابي -
روز چهارم هنوز نيامده
روز پنجم گذشت
- بي هيچ شتابي -
روز چهارم هنوز نيامده
روز ششم گذشت
- خالي خالي -
روز چهارم هنوز نيامده
روز هفتم گذشت
- لحظه ها هميشه مي گذرند -
روز چهارم هنوز نيامده
روز هشتم خواهد گذشت
- در بي رمقي آخرين آفتاب هاي تابستاني -
اما روز چهارم هنوز نيامده
- قرار بود روز چهارم معجزه كنم ! -
5- فراموش كردن :
- ساده بود !
باز آغازيدن :
- ساده بود !
بيهوده شاد بودن :
- ساده بود !
خوب (؟) بودن :
- ساده بود !
بد (؟) شدن :
ساده بود !
سنگ (؟) شدن :
ساده بود !
به خاطر داشتن اما از ياد بردن :
ساده بود !
ماندن اما نبودن :
ساده بود !
شنيدن اما گوش ندادن :
ساده بود !
ديدن اما نگاه نكردن :
ساده بود !
خواستن اما دوست نداشتن :
ساده بود !
زندگي :
احمقانه ساده بود !
- ساده است كه چگونه مي زيي
باري زيستن سخت ساده است
و پيچيده نيز هم !
مارگوت بيكل -
6- خيلي خري
- تا بينهايت تا ! -
*پ.ن. يادم رفت بگم زندگی دردِ سر هم داره !
Monday, August 23, 2004
|Wednesday, August 18, 2004
|Friday, August 13, 2004
19
زنداني ، كه زنداني ست ؛
حالا گيرم
زندانش به وسعت آسمان باشد
و
زندان بانش به مهرباني ماه
- چه توفيري مي كند ؟ -
زنداني كه زنداني ست ...
Tuesday, August 10, 2004
18
من هنوز هم منتظر آن شب مهتابي ام
كه ماه به خوابم بيايد
شبها با عينك مي خوابم ،
مبادا که چيزي از قلم بيفتد ....
Sunday, August 08, 2004
17
مي دوني :
ديروز جاي چيز هايي رو باهم عوض كردم
اولــــي جاي سـايه ام با نـــــور
دومــي جاي خودم با سـايه ام
سومي جاي ديوار با پنجــــــره
چهارمی ...
.
.
.
و آخري جاي آسمان بود با تو !
Saturday, August 07, 2004
|Monday, August 02, 2004
15
مي گويد فردا آسمان عاشق مي شود !
خنده ام مي گيرد :
- بخند!
- بخند!
- بخند!
****
حالا خودمونيم :
- آسمان ! عاشق مي شي؟!
- جون من بگو " آره !"-
Thursday, July 29, 2004
14
دينگ دينگ
لحظه يي كه اينجوري فكر نمي كردم
...
لحظه ايي كه اينجوري فكر نمي كردي
.
لحظه ، لحظه ي اشتباه بود
...
دينگ دينگ
لحظه ايي كه اينجوري فكر نمي كردم
...
لحظه ايي كه اينجوري فكر مي كردي
.
لحظه ، لحظه ي ديوانگي بود
...
دينگ دينگ
لحظه ايي كه اينجوري فكر نمي كردم
....
لحظه ايي كه اصــــلا فكر نمي كردي
.
لحظه ، لحظه ي دلتنگي بود
...
دينگ دينگ
لحظه ايي كه اينجوري فكر نمي كردم
.
لحظه ، لحظه ي تنهايي بود
...
دينگ دينگ
لحظه ايي كه اينجوري فكر نمي كردم
.
لحظه ، لحظه ي حماقت بود
...
دينگ دينگ
لحظه ايي كه ديگه فكر نمي كردم
.
لحظه ، لحظه ي بيداري بود
...
دينگ دينگ ...
...
...
Monday, July 26, 2004
13
خط خطي
خط خطي
خط خطي
زندگي خط خطي
دوستي هاي خط خطي
دوست هاي خط خطي
خط خطي
خط خطي
خط خطي
كاغذ هاي خط خطي
كتابهاي خط خطي
نوشته هاي خط خطي
خط خطي
خط خطي
خط خطي
خاطرات خط خطي
يادگارهاي خط خطي
احساس هاي خط خطي
خط خطي
خط خطي
خط خطي
تقويم هاي خط خطي
1 آگوست خط خطي
15 ژانويه خط خطي
23 جولاي خط خطي
خط خطي
خط خطي
خط خطي
من لاي اين خط خطي ها گم شدم
لطفا يكي بياد منو پيدا كنه !
Friday, July 23, 2004
12
1- آدمهايي كه دنيايشان در چَشمهايشان خلاصه مي شود ...
آدمهايي كه فاصله قلبهايشان را با متر مي سنجند ...
۲ - ساعت 5دوباره نزديك ساعت 5 لحظه ها دير مي گذرن ...
دوباره هر لحظه رو هزار بار مرور مي كنم ...
دوباره دلم براي ساعت 5 تنگيده ...
Tuesday, July 20, 2004
|Sunday, July 18, 2004
|Saturday, July 17, 2004
9
منم مي گويد :
به آسمان پناه برده ام
اما هنوز هم روي زمين قدم مي گذارم
ولی این بار
به زمين پناه مي برم
اما هنوز هم آسمان را مي نوشم .
8
مادر هميشه نگران است
از صبح مدام به پنچره سلام مي كند
كه مبادا اُورت ناچيز خانه را
به نگاهي بيگانه بفروشد !
Friday, July 09, 2004
6
وقتي باد مي آمد ، فراموشت مي كرد ، روياي سپيده
وقتي باد مي آمد ، فراموشت مي كرد سايه شبنم
وقتي باد مي آمد ، يادت مي كرد دل !
چه بيگاه به در كوفتن بر آمده ايي
چه بيگاه نامم را آواز مي كني
چه بيگاه قدم در راه گذاشته ايي
كنون كه شتابان در باد ، در نور؛
شتابان در من ؛
به رقص بر آمده ايي
آمدنت بخير ، اما !
" زان پيشتر كه نمي رفت هوايت به سرم ،
چه بود اين دامها ، فتـــــــــنه چَشمها ؟! "
چون به مقصود انجاميد ،
بيگانه پسنديد ؛
بيگانه پسـندي يار !
بيگانه پسندي يـــار !
****
و خلاصه اينكه :
بيگانه پسنديد !
Wednesday, July 07, 2004
5
مي داني !
گلي را كه براي بوئيدنش هفت آسمان را خبر كرده بودي ،
كودكي به غفلت چيده !
من يادگاري قديمي
- آن كتاب كهنه روي طاقچه -
را به آنكه بيگاه در مي كوبيد و ستاره اي طلب مي كرد ، بخشيده ام .
من ديريست كه تصوير چشمانت را در لابلاي خاطراتش پنهان كرده بودم ؛
كه مبادا كودكي - به غفلت - آنرا از آسمان خواب من بچيند .
و اكنون
آنرا به آنكه – غريبانه - پي ستاره اي مي گشت بخشيده ام !
مي داني !
اكنون تمام چراغهاي شهر كه از چشمانت وام مي گرفتند ، خاموشند .
اكنون ستاره ايي دور پي سو سو زدن ، سراغ چشمهاي ترا از من مي گيرد ؛
و من ،
آنرا ،
به آنكه - دردمندانه - پي ستاره اي مي گشت ،
بخشيده ام !
مي داني !
اكنون ...
...
تنهايم !